روحاني اقتصاد

خُدائے مونږ ته په خپلې بادشاهۍ اقتصاد کښې ښائي چې مونږ ته انعام د هغه نه نه ورکول کېږي چې اخلو — بلکې د هغه نه چې ورکوو. کله چې مونږ په اطاعت او شريکولو کښې وفادار يو چې مالِک مونږ سره شريک کړي دي، نو هغه وعده کوي چې لا زيات به شريک کړي. عيسىٰ وفرمائيل — څوک چې په لږ کښې باور کېدے شي، هغه په ډېر کښې هم باور کېدے شي. دا د ژورې پوهې، د نزدې اړيکې او د هغه پوره ژوند لار ده چې خُدائے مونږ د پاره جوړ کړي يو. دا هغه لار ده چې مونږ په هغو ښو کارونو کښې روان شو چې خُدائے لا دمخه زمونږ د پاره منصوبه کړي دي.

د بادشاهۍ په اقتصاد کښې مونږ د هغه نه ګټه اخلو چې ورکوو. دا د روحاني ساه اخيستلو بنياد دے. کله چې مونږ په اطاعت او تېرولو کښې وفادار يو چې مالِک مونږ ته وائي، نو هغه به مونږ سره لا روښانه او پوره خبرې وکړي. دا د ژورې پوهې، د خُدائے سره د نزدې اړيکې، او د هغه پوره ژوند لار ده چې هغه زمونږ د پاره غواړي. دا هغه لار ده چې مونږ په هغو ښو کارونو کښې روان شو چې خُدائے لا دمخه زمونږ د پاره منصوبه کړي دي. مطلب دا دے چې د مسيح په بدن (کليسا) کښې مونږ يو بل سره تر ټولو مينه ناک کار دا دے چې دوه ګونی احتساب عملي کړو. يعني د اطاعت او تېرولو احتساب چې مالِک مونږ ته ښکاره کوي؛ هغه وکړو او تعليم يې ورکړو؛ عملي يې کړو او نورو سره يې شريک کړو. د بادشاهۍ اقتصاد سره ژوند کول د شاګرد کېدلو لويه برخه ده. مونږ برکت يو تر څو برکت ورکړو. مونږ پيروکاران او مشران يو. مونږ زده کوونکي او استادان يو. دا د خُدائے د مشرتابه غوره امانتداري ده. دا عمل بايد هغسې پيل شي چې مونږ بادشاهۍ ته داخل شو. مونږ بايد د «بالغ» کېدلو انتظار ونه کړو. پرځای يې مونږ په دې خدمت کولو سره بالغ کېږو. مونږ ساه دننه اخلو او د خُدائے نه اورو. مونږ ساه بهر باسو او اطاعت کوو او نورو سره شريکوو.