وفاداري د علم نه غوره ده

وفاداري د روحاني بلوغ د پاره د علم او روزنې نه غوره پيمانه ده. لکه څنګه چې مونږ شاګردان ضربوو، نو ډاډه شو چې سم شيان پيمانوو. که مونږ اطاعت وکړو او هغه څه نورو سره شريک کړو چې اورو، نو مونږ وفادار يو. که اورو خو اطاعت او شريکول رد کړو، نو مونږ بې وفاداره يو.

نن ورځ په کليسا کښې دوه خيالونه دي چې ډېرې ستونزې يې رامنځته کړي دي.

لومړے خيال دا دے چې د چا روحاني بلوغ د دې سره تړلے دے چې هغوى د خُدائے د کلام په باره کښې څومره پوهېږي. هغوى داسې چلند کوي لکه چې سم عقيده — يا ارتودوکسي — د چا د ايمان ښه پيمانه وي.

دوهم خيال دا دے چې د چا د مشري وړتيا دې ته اړتيا لري چې مخکښې له خدمت نه «پوره روزنه» واخلي. هغوى داسې چلند کوي لکه چې مکمل علم د خدمت د وړتيا ښه پيمانه وي. د لومړي خيال ستونزه — په ارتودوکسي يا «سم عقيده» تکيه — دا ده چې شيطان پخپله د هر انسان نه زيات کلام پوهېږي.

د خُدائے کلام وائي — تاسو ايمان لرئ چې يو خُدائے دے. ښه! حتى پېريان هم ايمان لري — او لړزېږي. د چا د روحاني بلوغ غوره پيمانه ارتوپراکسي ده — «سم عمل». مونږ بايد په اطاعت او شريکولو کښې په وفادارۍ زيات فکر وکړو نه يوازې په هغه څه چې پوهېږو.

د دوهم خيال ستونزه — چې څوک بايد مخکښې له مشري نه پوره وروزل شي — دا ده چې هيڅوک هيڅکله پوره نه وروزل کېږي. عيسىٰ داسې ځوان مشران ولېږل چې لا يې ډېر څه زده کول پکار وو تر څو د بادشاهۍ تر ټولو مهم کارونه وکړي. د خُدائے کلام وائي — عيسىٰ خپل دولس رسولان راوغوښتل او د ټولو پېريانو او ناروغيو باندې پوره اختيار يې ورکړ.

بيا هغوى ولېږل چې د خُدائے بادشاهي ووائي او ناروغان روغ کړي. دا سړي مخکښې له دې ولېږل شول چې پطرس خپل ايمان شريک کړي چې عيسىٰ نجات ورکوونکے دے — هغه څه چې مونږ يې د ايمان لومړے قدم ګڼو. او حتى د لېږلو نه وروسته عيسىٰ پطرس څو ځله د تېروتنو د پاره ملامت کړ او پطرس به وروسته عيسىٰ پوره انکار کړ. نورو پيروکارانو په دې بحث وکړ چې څوک لوى دے او په راتلونکې بادشاهۍ کښې به هر يو څه رول ولري.

هغوى ټولو لا ډېر زده کول پکار وو خو عيسىٰ هغوى په کار واچول چې هغه څه شريک کړي چې لا يې پوهېدل. وفاداري — د علم نه زياته — هغه څه دي چې هغسې پيل کېدے شي چې څوک د عيسىٰ پيروي پيل کړي.

بلوغ په وخت پورې اړه لري، خو وفاداري د شاګرد د ژوند په هر وخت کښې ښکاره کېدے شي.