اقتصاد روحانی

خدا در اقتصاد ملکوت خود به ما نشان می‌دهد که ما نه به‌خاطر آنچه می‌گیریم پاداش می‌یابیم —بلکه به‌خاطر آنچه می‌بخشیم. وقتی در اطاعت و شریک ساختن آنچه خداوند با ما شریک ساخته وفادار باشیم، او وعده می‌دهد که بیشتر نیز به ما بسپارد. عیسی گفت —هر که در امور کوچک امین باشد، در امور بزرگ نیز امین خواهد بود. این راه به‌سوی بینش‌های عمیق‌تر، صمیمیت بیشتر و زندگی در حیات پُرفراوانی است که خدا ما را برای آن آفریده است. این همان راهی است که می‌توانیم در اعمال نیکو که خدا از پیش برای ما آماده کرده گام برداریم.

در اقتصاد پادشاهی، از آنچه می‌بخشیم سود می‌بریم. این اساس تنفس روحانی است. هنگامی که در اطاعت از خدا و شریک ساختن آنچه خداوند با ما شریک می‌سازد امین باشیم، او با ما روشن‌تر و کامل‌تر سخن خواهد گفت. این راه رسیدن به بینش عمیق‌تر، صمیمیت بیشتر با خدا و زندگی پُرفراوانی است که او برای ما در نظر گرفته است. از این راه می‌توانیم در کارهای نیکویی گام برداریم که خدا از پیش برای ما آماده کرده است. این بدان معناست که محبت‌آمیزترین کاری که می‌توانیم برای یکدیگر در بدن مسیح (کلیسا) انجام دهیم، تمرین حساب‌دهی دوجانبه است؛ یعنی در برابر اطاعت از آنچه خداوند بر ما آشکار می‌سازد و شریک ساختن آن پاسخگو باشیم؛ آن را انجام دهیم و تعلیم دهیم؛ آن را تمرین کنیم و با دیگران شریک بسازیم. زندگی بر اساس اقتصاد پادشاهی بخش بزرگی از شاگرد بودن است. ما برکت یافته‌ایم تا برای دیگران برکت باشیم. ما هم پیرو هستیم و هم رهبر. هم یادگیرنده هستیم و هم آموزگار. این بهترین شیوهٔ امانت‌داری در برابر رهبری خداست. این روند باید به‌محض ورود ما به پادشاهی آغاز شود. نباید صبر کنیم تا «بالغ» شویم و سپس به این شیوه خدمت کنیم. در عوض، با خدمت کردن به این شیوه بالغ می‌شویم. نفس به داخل می‌کشیم و از خدا می‌شنویم. نفس به بیرون می‌دهیم، از آنچه می‌شنویم اطاعت می‌کنیم و آن را با دیگران شریک می‌سازیم.