چشمانی برای دیدن

هر شاگرد باید تجهیز شود تا ببیند پادشاهی خدا در کجا نیست. در اطراف ما جاهای بسیاری وجود دارد که ارادهٔ خدا در زمین، همان‌گونه که در آسمان انجام می‌شود، تحقق نمی‌یابد. شکاف‌های بزرگی وجود دارد که در آن‌ها شکستگی، درد، آزار، رنج و حتی مرگ بخشی از زندگی عادی و روزمره است. تا زمانی که روی این زمین هستیم، باید در کار خود برای پادشاهی بکوشیم این شکاف‌ها را از میان برداریم.

وقتی چشمان خود را باز می‌کنیم تا ببینیم پادشاهی در کجا نیست و از طریق کسانی که می‌شناسیم و کسانی که هنوز نمی‌شناسیم دست یاری دراز می‌کنیم، شاگردان تکثیر می‌شوند و پادشاهی خدا به‌گونهٔ گسترده و سریع رشد می‌کند.

ما باید شکاف میان تحقق کامل ارادهٔ خدا در زمین و وضعیت کنونی را ببینیم. این دیدن باید در دو حوزه صورت بگیرد:

روابط دوامدار

حوزهٔ نخست، روابط دوامدار ماست؛ از جمله دوستان، خانواده، همکاران، هم‌صنفی‌ها و شاید همسایگان ما. انجیل از این راه سریع‌تر از هر راه دیگری گسترش می‌یابد. توجه به این افراد طبیعی است. در لوقا ۱۶:۱۹–۳۱ می‌بینیم که حتی مرد ثروتمندی که در جهنم می‌سوخت، چنین محبت و توجهی به خانواده‌اش داشت. خدا این افراد را در زندگی ما قرار داده است و ما باید این روابط را با محبت، صبر و پشتکار به‌خوبی اداره کنیم.

می‌توانید با درخواست از پیروان مسیح برای تهیهٔ فهرستی از ۱۰۰ نفری که می‌شناسند، توجه آنان را به این گروه جلب کنید. تشویق‌شان نمایید تا افراد را در سه گروه دسته‌بندی کنند: کسانی که از مسیح پیروی می‌کنند، کسانی که از مسیح پیروی نمی‌کنند و کسانی که وضعیت روحانی‌شان نامعلوم است.

سپس می‌توانند کسانی را که از مسیح پیروی می‌کنند تجهیز و تشویق نمایند تا ثمربخش‌تر و امین‌تر باشند. همچنان می‌توانند راه‌هایی بیابند تا کسانی را که هنوز از مسیح پیروی نمی‌کنند، برای ورود به پادشاهی «شاگردسازی» کنند.

ارتباطات و روابط بیرون از روابط دوامدار

حوزهٔ دومِ دیدن جاهایی که پادشاهی در آن‌ها نیست، به کسانی مربوط می‌شود که بیرون از روابط دوامدار یا ارتباطات ما قرار دارند. عیسی به شاگردان خود فرمان داد تا از هر قوم روی زمین شاگرد بسازند.

او به آنان فرمان داد در محل کنونی خود، در مناطق نزدیک، در میان مردمی که با آنان تفاوت داشتند و حتی تا «انتهای زمین» شاگرد بسازند. انجیل از این راه به دورترین جاها می‌رسد. این طبیعی نیست؛ ماورای طبیعی است و نشانهٔ حضور روح‌القدس در زندگی ماست.

خدا محبوبانی دارد. محبوبان او کوچک‌ترین‌ها، آخرین‌ها و گمشده‌ها هستند. بنابراین باید زندگی خود را نه تنها در خدمت به نزدیکان، بلکه در خدمت به کسانی که در تاریک‌ترین گوشه‌های روحانی جهان هستند نیز سرمایه‌گذاری کنیم. خدا با متکبران مخالفت می‌کند، اما به فروتنان فیض می‌بخشد. باید به درماندگان خدمت کنیم؛ زیرا آنان معمولاً فروتن‌ترند. در میان چنین افرادی، باید به‌ویژه کسانی را که امین هستند بیابیم و روی آنان سرمایه‌گذاری کنیم.

به یاد داشته باشید که امانت‌داری با اطاعت از آنچه خدا آشکار می‌سازد و شریک‌ساختن آن با دیگران نشان داده می‌شود. این افراد مانند خاک نیکو در مَثَل عیسی هستند؛ همان کسانی که ۳۰، ۶۰ یا ۱۰۰ برابر ثمر می‌دهند. آنان کسانی نیستند که دل سخت دارند و پیام را رد می‌کنند. کسانی نیستند که با آغاز آزار از ایمان دور می‌شوند. کسانی نیستند که نگرانی‌های این جهان یا ثروت حواس‌شان را پرت می‌کند. آنان مانند مرد دیوزده در سرزمین جادَرینیان هستند که با اطاعت از عیسی و شریک‌ساختن آنچه خدا برایش انجام داده بود، به خدمت عیسی پاسخ داد. در نتیجه، وقتی عیسی بعداً به آن منطقه بازگشت، جمعیت زیادی در جست‌وجوی او بودند.