رشد غیرتسلسلی

وقتی مردم به تکثیر شاگردان فکر می‌کنند، اغلب آن را روندی گام‌به‌گام می‌پندارند؛ چیزی مانند این: (۱) نخست دعا؛ (۲) سپس آماده‌سازی؛ (۳) سپس شریک ساختن مژدهٔ خدا؛ (۴) سپس شاگردسازی؛ (۵) سپس تشکیل کلیساها؛ (۶) سپس پرورش رهبران؛ و (۷) سپس تکثیر.

وقتی این‌گونه فکر می‌کنیم، رشد پادشاهی روندی خطی، پی‌درپی و آسان برای دنبال‌کردن به نظر می‌رسد.

یک مشکل این است که همیشه چنین اتفاق نمی‌افتد. مشکل بزرگ‌تر این است که اغلب بهترین نتیجه نیز از این راه به‌دست نمی‌آید!

اگر می‌خواهیم پادشاهی خدا به‌سرعت رشد کند، باید انتظار رشد غیرتسلسلی را داشته باشیم و حتی آن را تشویق کنیم.

روند شاگردسازی غیرتسلسلی است. بسیاری از مردم آن را روندی خطی و پی‌درپی می‌پندارند: دعا، پیش‌بشارت، بشارت، شاگردسازی، تشکیل کلیسا، پرورش رهبری و تکثیر. اما این روند لزوماً به این ترتیب پیش نمی‌رود. یک خط زمانی را با پنج نقطه تصور کنید: تولد (B)، نخستین باری که شخص انجیل را می‌شنود و درک می‌کند (۱)، زمانی که شخص تصمیم می‌گیرد از مسیح پیروی کند (+)، زمانی که تکثیر را آغاز می‌کند [آنچه را می‌آموزد به‌کار می‌بندد و به دیگران انتقال می‌دهد] (M)، و مرگ. در این حالت، طول یک نسل روحانی اساساً فاصلهٔ زمانی میان نقطهٔ ۱ و نقطهٔ M است. اگر پیگیری ایمانداران جدید را با روشی مانند «بزرگ‌ترین برکت» که پیش‌تر بررسی کردیم انجام دهیم، می‌توانیم این حالت را به شکل زیر تغییر دهیم: در این حالت، طول یک نسل روحانی هنوز فاصلهٔ زمانی میان نقطهٔ ۱ و نقطهٔ M است؛ اما می‌بینید که این مدت به‌گونهٔ چشمگیری کاهش یافته است. چون این اثر تکثیر می‌شود، در طول چند نسل تفاوت بسیار بزرگی پدید می‌آورد. حتی ممکن است مردم پیش از آن‌که خود را به مسیح بسپارند، تکثیر را تمرین کنند. برای نمونه، فرض کنید شخصی را می‌یابید که به موضوع‌های روحانی علاقه‌مند است، اما هنوز آماده نیست زندگی خود را به مسیح بسپارد. با این حال، حاضر است شماری از دوستان و اعضای خانواده‌اش را برای مطالعهٔ کتاب مقدس گرد هم آورد. شما می‌توانید به او نشان دهید که چگونه این کار را انجام دهد و چگونه دیگران را آموزش دهد تا آنان نیز همین کار را انجام دهند. ممکن است پیش از آن‌که نخستین شخص تصمیم بگیرد از مسیح پیروی کند، گروه‌های تکثیرکننده شکل گرفته و رهبران تجهیز شده باشند. این یعنی می‌توانیم مردم را از راه شاگردسازی به‌سوی نجات هدایت کنیم، به‌جای آن‌که شاگردسازی را تنها کاری بدانیم که پس از تصمیم شخص برای پیروی از مسیح آغاز می‌شود. این حالت را می‌توان با خط زمانی زیر نشان داد: در این حالت، با گذشت زمان و پس از چند نسل، طول یک نسل روحانی می‌تواند به فاصلهٔ زمانی میان نقطهٔ ۱ و نقطهٔ M نزدیک شود. در بعضی موقعیت‌ها که مردم نمی‌توانند یا آماده نیستند فوراً انجیل را بشنوند، باز هم می‌توان با آموزش الگوهای تکثیری در موضوع‌های دیگری مانند انکشاف جامعه، به نتیجه‌ای مشابه رسید. سپس، هنگامی که فرصت فراهم شود، انجیل را می‌توان به سراسر آن شبکه رساند. این حالت می‌تواند چنین باشد: پس از یک نگاه، مهم‌ترین موضوع در تکثیر شاگردان این است که به‌سرعت دریابیم چه کسی «خاک نیکو» است. چه کسی وفادار خواهد بود تا آنچه را می‌آموزد به‌کار ببندد و به دیگران انتقال دهد؟ چنین افرادی ارزش آن را دارند که برای رشدشان وقت، انرژی و تلاش صرف شود. باید با همین افراد رابطهٔ مربیگری برقرار کنید. هنگامی که در میان مردم بیرون از شبکهٔ روابط کنونی خود کار می‌کنید، ضروری است که این‌گونه اشخاص را شناسایی کنید. چنین افرادی برای گسترش پادشاهی به مناطق جغرافیایی جدید، بخش‌های جدید جامعه و شبکه‌های جدید روابط، بسیار مهم اند.